Will Smith in the Pursuit of Happiness
Will Smith bewijst niet alleen in Ali dat hij ontzettend goed kan acteren maar ook in de film Pursuit of Happiness laat hij zijn acteertalent goed zien. Hij speelt de amerikaan Chris Gardener die door ongelukkige omstandigheden letterlijk op straat kwam te staan met zijn zoontje. Chris gardener blijft ondanks vele obstakels in zijn leven volharden in zijn strijd om iets te maken van zijn leven. Hij geeft zicht op voor een training als effecten makelaar. Tijdens de training krijgt hij geen geld van het bedrijf en moet hij alles op alles zetten om uitgekozen te worden tussen alle kandidaten die hun best doen om effectenmakelaar te worden. Als dit nog niet zwaar genoeg is heeft hij tijdens de training ook met andere problemen te kampen: verzorging van zijn zoon, het vinden van een slaapplek, geldgebrek en slapeloosheid. Hoe het afloopt met deze doorzetter Chris Gardener kan je zien in the Pursuit of Happiness. Een leuk feitje is dat de zoon van Chris gardner door niemand minder wordt gespeeld dan Will Smith’s zoontje.
Anoniem zegt,
February 3, 2007 om 4:29 pm
Het is een mooie film !!
Dat zoontje van will smith is zo een schatje !!
Hij is zo lief !!
btw: de film is zeker het kijken waard
P.s : Ik vond het zo zielig toen dat kindje z’n popje liet vallen :’( (A)
lara zegt,
February 4, 2007 om 2:11 am
De film is bijzonder goed, Will Smith overtreft zichzelf met het acteren en zijn zoontje is inderdaad heel lief en kan ook goed acteren!
R. zegt,
February 5, 2007 om 12:56 am
Waarschuwing CASEMA-gebruiker met IP 83.82.220.48. Dit soort taalgebruik is hier niet gewenst.
prrrtalieloe zegt,
April 22, 2009 om 2:34 pm
Het is een mooie film. Wie kan de vicieuze cirkel van armoede van Chris tekenen? Ik moet dat voor Godsd. En voor de rest een goede film. Andere vragen voor godsdienst: Wat is de oorzaak of redden waarom Chris niet of moeilijk aan ander
werk kan gereken?
Hij heeft geen hogere studies gedaan.
Wat doet Chris om brood op de plank te brengen?
Hij is een niet al te succesvolle verkoper van de zogenaamde medical bone density scanners, draagbare botscanners.
Waarom denk je dat het gezin van Chris uiteen dreigt te vallen?
Chris kan de parkeerboetes en de huur van hun huis niet meer betalen. Hij belooft dat alles altijd beter zal gaan maar Linda, Chris’ echtgenote, gelooft hier niet veel van. Linda werkt ook dubbele diensten, dus Chris en zijn vrouw zien elkaar niet vaak.
Vind je dat hij genoeg moeite doet om zijn gezin van de ondergang te redden? Waarom wel of niet?
Ja ik vind het wel. Hij blijft zicht uitloven om de botscanners te verkopen, en zo weer aan geld te geraken. Hij is ook druk bezig met het zoeken van nieuw werk. Hij schrijft zich uiteindelijk in als sollicitant bij een beursmakelaarskantoor.
Begrijp je de beslissing van zijn vrouw? Waarom wel of niet?
Neen, ik vind dat ze Chris te weinig tijd geeft. Ze kan niet echt weten hoe hard Chris werkt vind ik, want ze is weinig thuis. Chris belooft ook dat alles goed komt, plus hij is op zoek naar nieuw werk, dat moet toch volstaan om hem een nieuwe kans te geven. Maar natuurlijk is het combineren met het opvoeden van een zoon in zo’n situatie wel zeer moeilijk.
Door wie of wat komt Chris op het idee om iets te doen aan de verergerde situatie?
Op een dag komt Chris langs een man die uit een dure Ferrari stapt. Chris spreekt de man aan en deze blijkt beursmakelaar te zijn. Vanaf dat moment krijgt hij een nieuwe missie: hij wil hetzelfde beroep uitoefenen.
Teken de vicieuze cirkel van de armoede van Chris.
Armoede
Geen hogere studies
Geen diploma
Slecht betaalde job, moet zelf iets proberen te verkopen om aan geld te geraken
Geen comfortabele woning, moet een huis huren en kan dat eigenlijk niet betalen…
Geen geld voor goede opvang van kind
Waaruit blijkt zijn doorzettingsvermogen? Geef verschillende voorbeelden op!
Hij probeert aan te pappen met Jay Twistle. Deze wil echter weinig van hem weten, totdat Chris hem veel achtervolgt en ze delen ze uiteindelijk één taxi. Daar weet Chris uiteindelijk de Rubik Kubus voor Twistle’s ogen op te lossen.
Een half jaar lang zit hij op de stage, waar hij –volgens mij– flink ondergewaardeerd wordt door de leraar. Maar hij blijft doorzetten en doet alles wat hij vraagt.
Hij blijft maar proberen botscanners te verkopen, ook al is het weinig succesvol. Weinig mensen wille ze kopen, maar toch blijft hij proberen.
Telkens als hij een dakloze met een botscanner ziet, loopt hij erachteraan om hem terug te eisen. Hij volgt ze zelfs tot op de tram, en hij zet veel op het spel om ze terug te krijgen, zo werd hij één keer overreden.
Van wat leeft Chris gedurende zijn opleiding?
Het traineeprogramma is onbetaald, dus dat betekent dat hij tussendoor nog steeds medical bone density scanners moet gaan verkopen. Dit lukt hem, maar wanneer de belastingdienst met een aanslag komt, is hij blut.
Op welke manier wordt de titel van de film duidelijk op het einde van de film?
Hij en zijn zoontje slapen bij de daklozenopvang of in het schoonmaakhok van een metrostation. Uiteindelijk lijkt het verhaal heel slecht af te lopen, maar wanneer blijkt dat hij degene is die als beursmakelaar wordt aangenomen, lacht het geluk hem eindelijk toe. Hiermee eindigt de film ook.
Naar wat verwijst de schrijfwijze van de film denk je?
De titel van de film verwijst naar de graffiti op de muur naast het kinderdagverblijf van Christopher. In een scene zegt de vader over deze graffiti: “Happiness is spelled with an I instead of a Y.” Waarop zijn zoontje vraagt “Oh, okay. Is “Fuck” spelled right?”
Welk fragment heeft jou (zonder w) het meest geraakt in de film?
Er zijn verschillende fragmenten die enorm emotioneel waren en die me zeker geraakt hebben. Zeker als je er bij na denkt dat Chris Gardner écht bestaan heeft… Maar vooral het einde heeft me enorm geraakt. Ik had eerlijk gezegd wel verwacht dat het zou aflopen –een film met een happy end weliswaar– maar ik vond het fantastisch in beeld gebracht. Chris had uiteindelijk helemaal niets meer, en dan gebeurt dit…
Bedenk een ander einde voor de film!!!! Bedenk hoe het voor Chris helemaal anders had kunnen lopen!
Zoals de afgelopen acht dagen slaapt Chris Gardner nu in het daklozencentrum. Hij wil zó graag een beter leven voor het en Christopher, maar vooral voor Christopher, zijn enige zoon, de persoon waarvoor hij alles geeft. Hij belooft dat alles goed zal komen, en dat ze een nieuwe Captain America zullen zoeken, en vinden. Maar in zijn achterhoofd denkt hij telkens weer aan Linda. Chris beloofde haar ook dat alles terug goed komt maar zij ging bij hem weg. Als dit maar niet bij Christopher gebeurt.
‘Pap…’
‘Ja, Christopher?’
‘Waar is Captain America?’
‘Hij is nu in de ruimte, hij, heu, moest de planeten gaan tellen…’
‘Oh… Is mama ook de planeten gaan tellen?’
‘Nee, Christopher, mama is even weg. Ga nu maar slapen’
En Chris geeft Christopher een zachte kus op zijn voorhoofd.
De volgende dag probeerde Chris zo’n drie uur aan een stuk op die botscanner weer te laten werken. Dit moet echt een rotdag zijn voor Christopher, denkt Chris. Maar beter één rotdag dan een heel leven dat verprutst is! Chris probeert om de scanner weer in elkaar te steken, drukt op het knopje en er gebeurt… niets. Wanneer hij zag dat Christopher begon te huilen nadat hij vier harde trappen gaf tegen het toestel, kalmeert hij zich en gaat hij Christopher troosten.
‘Christopher, het spijt me, maar je mach niet altijd huilen, je moet groot en sterk worden in het leven.’
‘Waarom zou ik sterk moeten zijn in het leven, pap? Om zo’n prutser te worden als jij? Om machines te herstellen die daarna toch niet werken? Om veel te veel te werken en veel te weinig betaald te worden?’
‘Wat zei je daar? Wàt zei je daar?’ roept Chris razend, ‘Versta jij niet hoe hard ik me uitsloof voor jou? Versta jij dan niet dat ik er helemaal alleen voor sta? Jij ondankbaar schepsel! Kom nu mee, we gaan onderdak zoeken!’ En Chris sleurde de wenende Christopher mee aan zijn arm.
‘Geen plaatsten meer, alles is vol! Geen plaatsen meer!’ Hoort hij de man van het daklozencentrum roepen. Chris is nu niet meer te houden: ‘Dit komt door jou, Christopher! Als jij niet zo gezeurd had, konden we nu warm slapen, maar door jouw moeten we slapen op de straat!’ En hij geeft Christopher een klinkende oorvijg. Een man probeert tussen te komen, maar ook hem slaat Chris recht in het gelaat. Christopher loopt huilend weg. ‘Christopher! Kom nu
onmiddellijk terug!’ brult Chris. Nu zijn alle ogen op hem gericht. Maar Christopher antwoord: ‘Neen papa, ik hou niet meer van jou!’ Chris loopt achter Christopher aan, tilt hem op en houd hem vast onder zijn arm. ‘We gaan naar de grot, oké? Wees nu even braaf jongen!’ Chris was al een beetje gekalmeerd maar voelde nog steeds woede in zich. Hij is kwaad op Christopher, op Linda, op Jay Twistle en op deze hele wereld.
‘Ga nu slapen Chris, morgen doen we iets leuks.’
‘Ik geloof niks van wat je zegt. Ga weg. Laat me alleen.’
Na een diepe zucht draait Chris zich om, sluit zijn ogen en valt in slaap.
Chris wordt langzaam wakker. Hij draait zich om, nog half slapend, en dan is hij plots wakker. ‘Christopher?’ Christopher lag niet meer op de bank naast hem. Met zijn gezicht helemaal nat van het zweet en van de tranen keert heel hevig hij zich om. ‘Christopher!!’ Maar geen antwoord. ‘ Het ligt allemaal aan mezelf, ik had niet boos mogen zijn op mijn zoon!’ Met zijn gezicht vol tranen en zweet, ongewassen, zonder zijn haren te hebben gekamd en met bloed over zijn gezicht, hij had zijn eigen huid opengekrabd, gaat hij naar het bureau van Jay Twistle. Onderweg keek iedereen hem aan, sommigen vragen waar hij naar toe wilt, of hij hulp nodig heeft en wat er gebeurt is, maar hij negeert iedereen en alles, zelf de verkeerslichten. Hij gaat gewoon rechtdoor, naar het bureau van Jay Twistle. Zonder te kloppen of te bellen stapt hij binnen in zijn bureau. ‘Chris? Chris wat zie jij er uit, is er w… Chris??’ Chris duwt Jay opzij, gaat op zijn bureau staan en laat zich dan zachtjes vooruit vallen. Jay doet nog moeite om hem tegen te houden, maar hij is half verstijfd uit angst. Chris valt nu recht door het raam, de glasscherven vliegen in het rond. Voor Chris lijkt nu alles in slow motion te gebeuren. Hij valt precies heel erg langzaam, en ziet onder hem een mensen massa toestromen. Hij hoort ook al de sirene van een brandweerwagen. De straatstenen worden komen steeds dichter… en dichter… en dichter… en… dan wordt alles zwart.